Hallo lieve mensen,

Eindelijk weer een blog! Met al het lastige van internet en natuurlijk aldoor leuke dingen doen, kom ik er maar weinig aan toe om verhaaltjes te schrijven. Maar goed, nu hebben jullie in ieder geval heel wat te lezen!

De vorige keer was ik nog in Yamba en inmiddels zit ik in Rainbow Beach. Een heleboel te vertellen dus, als jullie even op de landkaart kijken. ;) Na de 2 regenachtige dagen in Yamba ben ik door gegaan naar Byron Bay. Heel bekend, en dus toeristisch, en goed uitgaan. Hier kom ik Leonie en Marieke weer tegen, de 2 meisjes die bij mij op school hebben gezeten. Zij hebben nog  1 nacht in Byron Bay en gaan dan door naar Surfer's paradise. We gaan bij hun hostel gezellig spelletjes spelen en drinken. De volgende dag, woensdag 18 januari hebben we het dan over, sms ik Nathalie. Ik heb haar ontmoet in Coffs Harbour en zij zit ook in Byron Bay. Zij is van plan naar het lighthouse  te lopen en ik ga gezellig mee. Het is een flinke wandeling de heuvel op, maar we hebben prachtige uitzichtpunten. De vuurtoren staat op het meest oostelijke puntje van Australië. In de vuurtoren is een mini museumpje opgericht en er zit een vrouw die hier vrijwilliger is. Ze blijkt Nederlandse te zijn. Ze is 40 jaar geleden naar Australië verhuist vanwege de baan van haar man. Ze spreekt nog steeds aardig goed Nederlands en we hebben een gezellig gesprek met haar. Ze vertelt ons van alles over de vuurtoren en over Australië. Ze vertelde ons onder andere een verhaal over ongeveer 60 à 70 jaar geleden. Toen werden er vanuit Ierland kinderen naar Australie verscheept om ze te laten adopteren. Er werd beloofd dat er goed voor ze gezorgd zou worden. Wat er echter gebeurde was dat de kinderen in kostscholen terechtkwamen waar ze seksueel misbruikt werden. Een vrij heftig verhaal dus! Het is al die tijd in de doofpot gestopt en pas nu geven ze het beetje bij beetje toe en wordt het bekend. Ik had geen idee! 's Avonds ga ik naar het hostel van Nathalie om daar weer spelletjes te spelen en wat te drinken. Daarna ook nog uit, Byron bay en Surfer's Paradise, waar ik hierna naartoe ga, zijn de beste plekken om uit te gaan langs de oostkust. Dat is zeker waar! We hebben een mooie avond gehad en zijn uiteindelijk met een groep Australiërs op het strand beland. Donderdag heb ik een lekker rustig dagje. 's Avonds lekker op tijd naar bed en verder lekker een beetje gelezen. Vrijdag is het eindelijk lekker weer en ga dat natuurlijk benutten door lekker op het strand te liggen. 's Avonds weer naar het hostel van Nathalie waar we met een groep weer spelletjes gaan spelen. We belanden daarna in een bar waar livemuziek is, erg leuk!

De volgende dag, zaterdag 21 januari, ga ik samen met Nathalie door naar Surfer's Paradise. We hebben samen een hostel geboekt. We meeten op het strand met een Nederlands meisje, Iris, die Nathalie al kende van haar groep waarmee ze naar Australië is gekomen. Het is aardig goed weer, maar het waait wel heel hard. We besluiten 's avonds mee te doen met de big night out. Een soort kroegentocht waarbij we langs 4 clubs gaan en in elke club een gratis drankje krijgen. Het was super leuk en ik ontmoet een paar Australiërs waar ik mee optrek, terwijl Iris en Nathalie allebei ergens op het strand belanden. Na uiteindelijk een uur bellen en smsen en zoeken heb ik Nathalie gevonden en kunnen we naar bed. Gelukkig had ik een paar Australiërs om mij te beschermen. ;) Zondag gaan we weer naar het strand, maar het waait nog harder dan eerst. Als we ergens wat gaan eten, begint het ook nog eens te regenen. . Het heeft daarna  minstens 4 dagen non-stop geregend. We hebben lekker uitgerust in Surfer's en hebben dan ook niet veel gedaan met alle regen.

Dinsdag gaan we door naar Brisbane. We hebben weer samen een hostel geboekt. Ik ga hard op zoek naar werk en Nathalie vertrekt 3 februari naar Nieuw Zeeland. De eerste paar dagen heeft het non-stop geregend, dus het enige wat we doen is in Peterpans internetten en 's avonds gezellig wat drinken in de bar. Donderdag 26 januari is het Australia Day. We hebben de dag ervoor allebei een hemdje gekocht met I love Oz erop. Verder spelen we de hele dag spelletjes en gaan we 's avonds uit. Het is een beetje een zwakke vorm van Koninginnedag. Vooral heel veel bezopen Australiërs. Meer kan ik er niet van maken. Vrijdag en zaterdag weer Peterpans en 's avonds spelletjes spelen en wat drinken. Zondag een lekker rustdagje gehad. Maandag 30 januari is wat mooier weer. Dat houdt in geen regen! We gaan samen met een Canadees, Mat, naar de Modern Art Gallery en naar Southbank Parklands. Daar is een lagune met een strandje en een heerlijke chocolate bar waar we lekker wat gegeten hebben. 's Avonds filmpje gekeken in de tv room. Dinsdag is het dan eindelijk goed genoeg om ook op het strand te liggen. Daar maken we dan ook goed gebruik van. Woensdag doen we hetzelfde. Ondertussen heb ik trouwens nog steeds geen werk gevonden en heb ik besloten om toch maar weer door te reizen. Dat advies geven ze ook bij het job centre. Omdat het zoveel regent, is er weinig werk in fruitplukken en dat betekent dat alle backpackers naar de steden gaan om daar werk te zoeken. Ik ga donderdag een heleboel tours boeken. Australia zoo, Fraser Island, Withsundays en een trip naar het Great Barrier Reaf vanuit Cairns.

Vrijdag 3 februari vertrekt Nathalie naar Nieuw Zeeland en ik naar Noosa. Ik kom eind van de middag aan en ga het stadje even verkennen. Ik ben er maar 2 nachten en zaterdag ga ik naar Australia zoo. Ik moet lekker op tijd opstaan en heb een bus naar de dierentuin geboekt. Ik begin mijn dag met een uitleg over supergrote landschildpadden. Dan loop ik door naar de olifanten die je mag voeden. Daarna loop ik rond en zie ik alle dieren die er verder nog zijn. Ik zie DE show van Australia Zoo met de krokodillen. Australia zoo is opgericht door de ouders van Steve Irwin. Je weet wel, de Crocodile Hunter. Hij heeft dit voort gezet en heeft het crocoseum bedacht. Dit is de plek waar de show gegeven wordt. Een plek waar vogels zelf naar binnen komen vliegen en ook de krokodillen zelf naar binnen zwemmen. Erg mooi gemaakt. Daarna knuffel ik nog met een koala. Krijg nog een uitleg over ze. Ook ga ik kangaroes eten geven. Wat een schattige beesten zijn dat zeg! Ik heb echt een super dagje gehad en het was ook nog eens super weer.

Zondag moet ik weer vroeg opstaan om de bus te pakken naar Rainbow Beach. Vanuit daar ga ik de Fraser Island tour doen. 's Middags een briefing over alle gevaren enzovoort en dat we goed moeten opletten dat we geen rotzooi achterlaten. De volgende ochtend is het dan eindelijk zover. Na een gratis ontbijt van pannenkoeken checken we om 7.30 uit en hebben we nog een korte briefing. We moeten alles controleren. De campingspullen, het eten en de auto. Want we gaan met fourwheeldrive auto's het eiland op. Fraser Island is namelijk het grootste zandeiland ter wereld en je kan er alleen met dat soort auto's rijden. Jammer genoeg mag ik niet rijden omdat ik nog maar 3 maanden mijn rijbewijs heb. Als ik meer ervaring had gehad, had ik zeker willen rijden. Maar nu had ik het ook niet gedurfd denk ik. We zijn opgedeeld in teams. Wij zijn team A, bestaande uit 4 Nederlanders naast mijzelf, 2 Canadese meisjes en 1 Zweeds meisje. Het Zweedse meisje had ik al ontmoet op de bus naar Rainbow Beach, dus dat was wel gezellig. Eindelijk konden we dan vertrekken. We rijden het eiland op vanaf de ferry en het eerste wat we zien als we over het strand rijden, zijn dolfijnen. Het zijn tevens ook de enige dolfijnen die we daar gezien hebben, maar goed. De eerste stop is een plek om te lunchen. Hierna gaan we door naar Lake Mckanzie. Een prachtig meer waar we lekker  konden afkoelen. Want we hebben het beste weer dat ik tot nu toe heb gehad hier in Australië. Strak blauw en super warm. Na 2 uur relaxen en zwemmen gaan we naar een plek waar we even het regenwoud in kunnen lopen. We lopen langs een riviertje waar vroeger de Aboriginal vrouwen in gingen zitten als ze gingen bevallen. Het water is 14 graden en werkt dus als een pijn verzachter. Alleen de vrouwen mogen daar zwemmen en de mannen mogen absoluut niet het water in. Het is een womans only creek. 1 van de 2 in Australië. Via het winkeltje gaan we naar de plek waar we ons kamp op gaan zetten. We hebben nog ongeveer anderhalf uur voordat het donker wordt, maar niemand kan wachten tot het donker wordt. Dan gaan alle vliegen namelijk weg. Het zijn echt enorme beesten. Zo'n 3 cm lang en anderhalve cm breed. Ze steken wel, maar je voelt alleen maar een prikje en that's it. Niet zoals muggen dus. Ze zijn wel verschrikkelijk irritant. We zetten de tenten op en beginnen aan ons avond eten. Aardappelsalade en steak. Heerlijk. Verder moeten we ook af en toe even een dingo wegjagen. Dit zijn een soort wilde honden die in principe niet gevaarlijk zijn. Zolang je ze niet voert, worden ze ook niet agressief. Dus wegjagen is de beste optie. In het filmpje die we tijdens de briefing zagen, vertelden ze ons dat je je handen gekruist voor je borst moest houden en dan langzaam achteruit lopen, DUS NIET. Het beste is om rustig richting de dingo te lopen, in je handen te klappen en iets naar hem te schreeuwen. Dan rent hij vanzelf weg, want ze zijn bang voor ons.

De volgende dag branden we om 7uur onze tent uit. Dit is ook het moment waarop we gewekt worden, dus dat scheelt. Zodra je je tent uitstapt, wordt je aangevallen door vliegen. We gaan ergens anders ontbijten, omdat er te veel vliegen zijn. We rijden naar een creek, een beekje, waar we eerst even lekker kunnen zwemmen om alle viezigheid van ons af kunnen spoelen. Daarna lekker ontbijten op het strand. Na het ontbijt nog even zwemmen. De volgende stop is na een hoop gehobbel en zand  een meertje waar we kunnen zwemmen met schildpadjes. Eerst even naar de schildpadjes kijken en dan lekker zwemmen. Het water is erg bruin, maar dat komt door een bepaald sapje van een bepaalde boom. Het sapje schijnt erg goed te zijn voor je huid en je haar. Nu op weg naar een plek om te lunchen. Wat heerlijke wraps later gaan we naar de champagne pools. Het zijn natuurlijke ‘zwembaden' naast de zee. De enige keer dat we in zout water zwemmen. Je mag namelijk niet in de zee zwemmen, omdat er veel haaien en dodelijke kwallen zitten. Levensgevaarlijk dus. De champagne pools heten zo omdat de golven over de rotsen slaan en dan een soort bubbelbad effect geven in de pools. Weer heerlijk gezwommen dus. Tegen een uurtje of 4 gaan we nog naar Indian Head. Een grote rots die uitkijkt over de zee en een heleboel meer. We kijken uit over het water en we zien een paar roggen, 2 haaien (nou ja de schaduw daarvan, want ze zwemmen niet echt aan het oppervlak) en een schildpad. Op de terugweg naar het kamp stoppen we nog op het strand om een groepsfoto te maken bij een wrak van een schip. Het is een schip dat tijdens de eerste wereldoorlog is gebruikt en daarna is verkocht aan de japanners. Tijdens de tocht van Brisbane naar Japan is hij gestrand op het strand op Fraser. Dit was in 1935. Als we aankomen bij het kamp is het al bijna donker. We hebben dus geen last van de vliegen. Met behulp van het licht van de auto en een tl-buis aangesloten aan de accu gaan we koken.

De laatste dag, woensdag 8 februari, gaan we eerst ergens ontbijten om vervolgens naar lake Wobby te gaan. We moeten eerst een halfuur lopen om bij het meer te komen. Gelukkig wel door het bos, maar jammer genoeg door het mulle zand. Wat was het fijn om daarna lekker het water in te duiken. Na een uur lopen we weer terug. We zouden onderweg terug nog ergens stoppen om te zwemmen, maar het water zag er niet goed uit. We rijden dus in 1 keer door naar de ferry. We moeten nog een hele tijd wachten tot hij er is, maar dan rijden we het vaste land weer op . Eerste de auto schoonmaken, alle afwas doen en de rest opruimen. Maar dan kunnen we terug naar het hostel voor een welverdiende douche. Eindelijk geen zand meer. 's Avonds gaat een van de tourgidsen optreden. Lekker livemuziek en een gratis biertje erbij sluit deze tour fantastisch af. Wat een avontuur.

En vandaag slaap ik heerlijk uit en ben ik nu dit blog aan het schrijven. Straks nog even naar het strand waarschijnlijk en morgen naar Bundaberg.

Nou, dit was dan mijn hele verhaal... ik zal ook nog even een hoop foto's er opzetten voor degenen die niet op Facebook kunnen en daar al mijn foto's al gezien hebben.

Liefs, Nien