Hallo lieve iedereen,

Het is alweer een tijdje geleden dat ik iets geschreven heb en ondertussen is het alweer 2012. Allereerst wil ik iedereen bedanken voor alle lieve reacties op mijn blog en foto's. Het is fijn om te zien dat iedereen mij wel een beetje volgt daar in het koude Nederland. Maar dan nu eerst kerst! Zoals ik al vertelde, heb ik het gevierd op Sunburnt. Dat was een groot festival van 12 uur 's middags tot 10 uur 's avonds met allerlei dj's. Het was prachtig weer, geen wolkje aan de lucht. We waren met een heel grote groep en het was erg gezellig. Het echte kerstgevoel heb ik niet gehad, aangezien ik in de zon stond te dansen met een heleboel mensen om me heen.
Het enige kerstige dat ik gezien heb, waren alle kerstmutsen die iedereen om ons heen op hadden. Maar het was zeker een mooi feestje en ik heb me absoluut vermaakt.

Maandag en dinsdag heb ik niet heel veel gedaan, een beetje uitgerust van eerste kerstdag en verder wat dingetjes uitgezocht. Tweede kerstdag is hier niet zoveel. Het heet hier Boxing day, maar ik heb er eigenlijk vrij weinig van gemerkt. Het plan was om dinsdag naar de Blue Mountains te gaan, maar omdat er een erg slechte weersvoorspelling was voor dinsdag zijn we maar woensdag gegaan. Arjan (mijn huisgenootje) en ik hadden echt op 2 minuten onze aansluiting gemist, dus waren wij een uur later op de bestemming dan de rest van de groep. Gelukkig was dat niet zo erg. We zijn op zoek gegaan naar een informatiecentrum. We wilden graag zelf een beetje wandelen, want met de hop off, hop on bus was erg duur en wandelen kost niks! We hadden ervoor gekozen om een wandeling van 4/5 uur te gaan doen door het gebied waar we waren. Iedereen had er zin in en had erg veel energie, ondanks dat we om 6 uur opgestaan waren. We waren met 7 jongens en 2 meiden. Er werd dus een hoop afgeouwehoerd tussen die jongens. Ik en Alette hebben ons uiterst vermaakt met lachen en luisteren naar alle grappen en verhalen. 1 van de dingen van die dag was de groepsfoto. Ongeveer elk uitkijkpunt, elke boomstam, elke hoge beklimbare rots en elke beklimbare waterval was een mooie achtergrond voor het maken van een groepsfoto. Er zijn er dus heel wat gemaakt die dag. Wat minder handig was dat we daardoor erg langzaam over onze wandeling deden. Op een gegeven moment moesten we kiezen of we eens stukje wilde afsnijden en helemaal naar beneden lopen of dat we eerst nog verder over de klif wilden lopen. We hadden besloten om toch maar voor het stukje afsnijden te gaan. Ik heb voor mijn gevoel nog nooit zolang naar beneden gelopen en het vervelende was, dat je wist dat je dit ook weer allemaal omhoog moest! Uiteindelijk kwamen we op een punt waar we weer konden kiezen. Dit keer tussen nog 2 uur doorlopen richting een kabelbaan omhoog, of gelijk op die plek omhoog via de giant stairs. We kozen voor de laatste optie... Nou dat hebben we geweten, want wat waren die trappen stijl en vooral ook erg lang! Het waren om precies te zijn 1040 treden... Eenmaal boven waren we allemaal uitgeput en wilden we alleen nog maar koud drinken of een lekker ijsje. Die hebben we dan ook maar even gehaald bij de plaatstelijke Aldi. 1 van de meisjes uit de Nederlandse groep was niet meegegaan, omdat ze er al geweest was. Zij heeft heel erg lief pannenkoeken voor ons staan bakken, dus toen wij terug kwamen in Sydney stond er een flinke stapel pannenkoeken voor ons klaar! De volgende dag had ik me toch een spierpijn in mijn kuiten. Dat bewees wel weer hoe lang ik niet gezwommen, gedanst en vooral in de bergen gewandeld heb. Maar het was een super gezellig dagje en we hebben erg mooie dingen gezien. Waaronder veel watervallen, mooie uitzichten en een beetje regenwoud achtige plekken. We hebben zeker wel 4uur gelopen ondanks dat we misschien iets meer dan de helft van de wandeling hebben gedaan.

Donderdag kwam de Nederlandse groep naar Bondi om daar lekker op het strand te liggen. Ze waren alleen wat laat en we hebben dus ongeveer van 4 tot 6 op het strand gelegen. Daarna sloten er nog een aantal Nederlanders aan en zijn we met zn allen gaan 'BBQen' bij ons in het appartement. Beetje jammer dat de BBQ weg was, maar in de koekenpan en de oven ging het ook prima! Vrijdag ben ik naar het centrum gegaan om mijn Australische bankpas op te halen, een pasje voor Medicare aan te vragen (hiermee kan je gratis naar de dokter) en een pas te boeken voor de East Coast. Inmiddels staan de eerste 3 dagen na Sydney vast. Mijn eerste stop is Newcastle op 3 januari! Ik ben benieuwd! Ik heb een pas gekocht waarmee ik 3 maanden lang langs de oostkust kan reizen en op alle mooie plekken in en uit kan stappen. Vrijdagavond proberen we allemaal op tijd te gaan slapen, want zaterdag staan we om half 5 op.

We pakken onze spullen en toasten wat brood en dan hup naar de bus. We meeten ongeveer om kwart voor 6 op het station met Alette en gaan samen met haar Leon ophalen. We lopen richting de Botanical Gardens en als we daar aankomen, zien we dat er al een flinke rij staan. we lopen helemaal van het begin van de rij naar het einde. Het eerste deel is voor het overgrote deel Aziaten die allemaal in een rijtje in slaapzakken liggen te slapen. Die hebben daar dus blijkbaar geslapen die nacht. Als we richting het einde van de rij komen (zo'n 300 meter verder) zien we een stroom mensen van de andere kant komen. We sneaken gauw op een plekje in de rij en pakken onze handdoeken om lekker te gaan zitten/liggen. Sommige mensen doen een poging nog wat te slapen, maar ik had samen met nog wat anderen veel te veel energie om te slapen. We zijn dus gezellig het eerste spelletje van de dag gaan spelen. We werden zelfs nog even gefilmd en geïnterviewd door een cameraman van Channel7 die daar rondliep. Tegen een uurtje of 9 begon er ineens beweging te komen in de rij. Snel opgestaan en de rij volgen. Na zo'n 50 meter moeten we weer stoppen. Zo gaat het laatste uur voor het park opent om 10uur door. Wij stonden nog best op een redelijke plek en konden het einde van rij al uren niet meer zien. Vier van de jongens kregen het ook nog eens voor elkaar om een heel eind naar voren in de rij terecht te komen. Toen we eindelijk binnen waren, nadat onze tassen waren gecontroleerd op alcohol, zijn we gaan rennen naar een plek waar we bandjes konden krijgen. Als de bandjes op waren, konden we er niet meer in dus we moesten snel wezen. De vier jongens hadden al een supermooi plekje verovererd ongeveer 20 meter van het water met uitzicht op het Sydney Opera House en daarachter de Harbour Bridge. We zijn lekker gaan zitten en hebben ons vermaakt met lezen, slapen, muziek luisteren, spelletjes spelen, kletsen en groepsfoto's maken. Aan het begin van de avond waren er 2 vliegtuigjes die de aandacht trokken. De een was een stuntvliegtuig die allerlei stunts uit haalde en alle kanten opvloog. De ander was een vliegtuig dat een tekst in de lucht ging schrijven. Uiteindelijk stond er:
R U Going To Heaven
How?
Trust Christ
John 3:16
Een of andere vereniging zal er wel achter gezeten hebben. Maar we hebben ons uiterst vermaakt met raden wat hij ging schrijven. We waren toch wel een beetje teleurgesteld met het resultaat...
Toen begon het eindelijk donker te worden. Om 9 uur zou het eerste familie vuurwerk al zijn. Dit was niet super spectaculair, ik heb in Nederland mooiere shows gezien dan dit familie vuurwerk. Ondanks dat was het natuurlijk wel mooi! En toen kon het aftellen beginnen. Nog 3 uur en het zou 2012 zijn. Deze drie uur hebben we ongeveer hetzelfde doorgebracht als de andere 15 uur. Om half 12 was iedereen toch wel een beetje klaar met het wachten en waren we vooral erg moe allemaal. Anderhalve minuut voor 12 werd er midden in de harbourbridge afgeteld tot 0. De laatste 10 seconden schreeuwde iedereen natuurlijk keihard mee. Daarna begon het mooiste spektakel van vuurwerk dat ik ooit gezien heb. Overal waar je keek ging vuurwerk de lucht in. Links van ons vanaf de hoge gebouwen van de skyline van Sydney. Voor ons van achter het Opera House en natuurlijk vanaf de Harbourbridge aan de boven- en onderkant. Rechts van ons werd er ook nog eens heel veel vuurwerk de lucht in geschoten. Het duurde ongeveer 11 minuten en het was prachtig. Een oud&nieuw om nooit meer te vergeten.

Ik wil jullie allemaal een heel gelukkig nieuwjaar wensen en ik zie jullie dit jaar gelukkig allemaal weer!

Liefs,
Nienke